Litografia tonowana; wym. planszy 309 × 447 mm. Grafika po konserwacji. Grafika z Album widoków Polski, Warszawa 1873-1883; litografie wg rysunków Ordy, odbite u Maksymiliana Fajansa w Warszawie; litografował Misierowicz. Seria II.
Rysunki Ordy, wykonywane w terenie, miały charakter topograficzno-dokumentacyjny, ale nie były suchą inwentaryzacją. Artysta łączył precyzję architektoniczną z nastrojem pejzażowym: budowle ukazywał w szerokim kontekście krajobrazowym, często z wprowadzeniem sztafażu – postaci, zaprzęgów, scen rodzajowych. Dzięki temu powstawały obrazy nie tylko obiektów, lecz całych krajobrazów kulturowych.
Alojzy Misierowicz, litograf współpracujący z Ordą, opracowywał rysunki do druku, nadając im ostateczną formę graficzną. Litografie cechuje czytelny rysunek konturowy, subtelne modelowanie światłocieniowe oraz klarowna kompozycja, podporządkowana osi widokowej i zasadom perspektywy linearnej. To klasyczna szkoła dziewiętnastowiecznej grafiki dokumentacyjnej — precyzyjna, zdyscyplinowana, nastawiona na trwałość przekazu.
