Zefiryn Ćwikliński, Zagroda z owcami - "Południe"

olej, płótno, wym. 62 x 76 cm, sygn. dat. l. d. : "Z. Ćwikliński 919", na podramku papierowa naklejka z drukowanym numerem "471701"i odręcznym napisem: "Ćwikliński Zefir/ tytuł: Południe, olejny, 4XII 1919"

Zefiryn Ćwikliński (1871-1930) nazywany był malarzem Tatr. Ukończył gimnazjum we Lwowie, następnie przez rok studiował filozofię na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie, później, po przeprowadzce do Krakowa, w latach 1887–1889 kształcił się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Floriana Cynka, Władysława Łuszczkiewicza, Feliksa Szynalewskiego i Izydora Jabłońskiego. W roku 1893 otrzymał stypendium i kontynuował studia w Akademii wiedeńskiej u malarza historycznego i portrecisty Christiana Griepenkerla. Zajmował się tam malarstwem historycznym, portretowym i rodzajowym. Z braku pieniędzy zmuszony był do powrotu do kraju, gdzie objął posadę nauczyciela rysunków w Brodach i Jarosławiu. Wskutek zatargów politycznych z władzami szkolnymi został zwolniony z pracy. W 1898 roku wyjechał do Włoch i Dalmacji, gdzie przez półtora roku studiował malarstwo krajobrazowe. W 1904 roku należał do „Grupy Sześciu” we Lwowie. W roku 1908 zamieszkał na stałe w Zakopanem, tworząc odtąd głównie krajobrazy i motywy tatrzańskie – prezentowane na wystawach, a także popularyzowane przez wydawane pocztówki. Owe pocztówki z reprodukcjami jego obrazów, których częstym motywem były pasące się na halach owce, ugruntowały sławę Ćwiklińskiego jako malarza Tatr.