Władysław SKOCZYLAS

GŁOWA GÓRALA, 1913 Drzeworyt, bibułka; 310 x 290 mm (odcisk klocka)

Sygnowany ołówkiem pod ryciną: WSkoczylas

Bibl. Sitkowska III.4

Pochodzenie: ze zbiorów Jewtima Tomowa (1919 -1997) wybitnego bułgarskiego grafika.

Cena wywoławcza 900

Estymacja 1400 - 1800

Władysław SKOCZYLAS

1883 Wieliczka - 1934 Warszawa

Malarz, grafik, rzeźbiarz, pedagog i krytyk artystyczny. Od roku 1901 studiował rzeźbę w Kunstgewerbeschule w Wiedniu, następnie rzeźbę i malarstwo w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Axentowicza i Wyczółkowskiego (1904-1906), rzeźbę u Bourdella w Paryżu (1910) i grafikę w Lipsku (1913). Od 1908 przez kilka lat mieszkał w Zakopanem, gdzie uczył rysunku w Szkole Przemysłu Drzewnego, był współzałożycielem Towarzystwa Sztuka Podhalańska i warsztatów tkackich „Kilim”. Od roku 1918 stale mieszkał w Warszawie - uczył na Wydziale Architektury Politechniki i prowadził katedrę Grafiki Artystycznej w Szkole, a później Akademii Sztuk Pięknych. Wiele wystawiał, m.in. z grupą Formistów. Był współzałożycielem grup „Rytm” i towarzystwa grafików „Ryt” i brał udział w wystawach tych ugrupowań. Był wybitnym grafikiem, twórcą polskiej szkoły drzeworytu. Malował stosunkowo niewiele, tworząc pejzaże, portrety i sceny rodzajowe.