Zbigniew Pronaszko (1885-1958), Czartak, 1928

Autolitografia, papier; 19 x 18 cm (w świetle passe - partout) o wym. 30 X 28 cm sygn. na kamieniu p. d.: LMisky; opis. l. d.: Czartak. Grafika z teki "Czartak''. Kraków 1928.

Czartak to przysiółek Mucharza bezpośrednio graniczący ze Świnną Porębą. Nazwa Czartak pochodzi od stojących tu ruin karczmy (zajazdu) zwanej Czartakiem. Karczma stała na skrzyżowaniu głównej drogi ze ścieżką prowadzącą do nieistniejącej dziś stacji kolejowej Mucharz i do leśniczówki. Karczmę opisywał Emil Zegadłowicz w swoim utworze "Uśmiech".
Czartak - regionalistyczna grupa literatów i malarzy, którą w Wadowicach założył Emil Zegadłowicz, aktywna w latach 1922-1928. Nazwę zaczerpnięto z dialektu, oznacza lepiankę, strażnicę, budę z desek. Nazwą Czartak określano też budowlę znajdującą się w pobliżu wsi Mucharz. Do grupy należeli m.in.: Edward Kozikowski, Jan Nepomucen Miller, Tadeusz Szantroch, Janina Brzostowska, Zofia Kossak-Szczucka, Jan Wiktor oraz kilku wybitnych artystów-plastyków, jak Julian Fałat, Wojciech Weiss, Zbigniew Pronaszko, Jan Hrynkowski.
Autolitografia-litografia stworzona przez autora - artystę grafika wprost na kamieniu litograficznym.